Canal Parade 2010
Gayfarmer werd uitgenodigd door ministerie van OCW, staatssecretaris Marja Bijsterveld, voor het meevaren op de regeringsboot bij de Canal Parade.
Video: Voorbereidingen
Video: Onder de brug vandaan
Video: Alleen nog op de boot
Video: Verwondering: alleen nog op de boot?(vanaf minuur 16.13)
Hollandse wijn
Gayfarmer bijeenkomst in Montferland bij wijnboer Leon
Hollandse wijn, ja die mag er zijn.
Zeker als die van wijnboer Leon komt uit Gendringen.
Alles verandert op onze planeet, de temperatuur neemt toe, de druiven c.q wijngrens
schuift op naar het noorden. Ex-varkensboer Leon met de adem van het grillige
Europese beleid in de nek, heeft z'n eigen nek uitgestoken en is met een paar
wijngaarden in Montferland gestart.
Hij heeft daar nu een drietal wijnen van gemaakt, die landelijke prijzen winnen in 2009.
Hij ontvangt graag groepen en zo was Gayfarmer op 20 september te gast.
De excursie begint bij het imposante en goed onderhouden kasteel Huize Bergh in s'Heerenberg. Het terras van de horeca gelegenheid gelegen in een bijgebouw is een plaatje, waar je wil blijven zitten. De wijngaard ligt op een helling 10 minuten lopen van het kasteel.
Hier kregen we een uitleg over de druiventeelt, waar toch wel veel heken en ogen aanzitten.
Op een bepaald moment in september kan een regenbui al fataal zijn, dan barsten de druiven.
Daarnaast kunnen schimmels en vogels ook flink schade aanrichten.
Heel intrigerend waren de rozenstruiken aan het begin van de rijen wijnstronken, dit zijn indicatoren van bepaalde schimmels( meeldauw).
Met de oogst wordt de hele familie ingeschakeld en vele vrijwilligers uit het dorp.
Leon en zijn vrouw maken er een gezellige boel van met eten en drinken.
Zo kan hij de personeelskosten laag houden.
Broer Toon springt in op al die momenten waarop Leon er niet kan zijn.
Maar toch om er van te leven is de wijn wel wat duurder dan de prijsvechters uit de supermarkten. Maar ja denk je nog wel aan geld als deze witte en rode wijn als een hemels genot over je tong gaat.
In Genderingen waar wijngaard twee staat, wordt de wijn gemaakt.
Het ontstelen is een heel gedoe. In stalen vaten wordt de wijn gemaakt olv. Een oenoloog, een wijndeskundige, die Leon begeleidt
Het geheim van de smid hoe een goede wijn gemaakt wordt blijft geheim.
Het resultaat: de Bergheibos Regent wijnen van 2008 en 2009, chateauwijnen, vanwege de relatie met het kasteel, zouden toch in heel Nederland verkrijgbaar moeten zijn, bijvoorbeeld bij de onafhankelijke slijters.
Bijna 30 leden van Gayfarmer waren aanwezig, waaronder drie nieuwe uit de NOP.
Een akkerbouwster met haar vriendin en een Urker visser.
Een nieuw gezichtspunt: vissers horen ook zeker bij Gayfarmers thuis, we hebben dezelfde minister, laat de vloot maar komen.
Wim en Sander hielden hun peptalks en het buffet was heerlijk.
Ton
Rhodo's-Rhodo's en nog eens Rhodo's
Gayfarmers bezoeken het Maxpark in Westerstede (Duitsland) op 24 mei 2009.
Dr. E. P., een Duitse Gayfarmer, bestiert daar zijn Maxpark, een Rhodondendronpark uit 1890 met ook een taxus- en mostuin.
Westerstede ligt in het Duitse Ammerland, een Duitse regio ongeveer 100 km oostwaarts van Groningen.
Hij is bepaald niet de enige met Rhodondendrons. Werkelijk 15 á 20 km zie je overal Rhodondendrons. Het is een prachtig gezicht, deze forse struiken met hun luchtige bloemen.
De grond en het klimaat van Ammerland is evenals die in Ierland bijzonder geschikt voor Rhodondendrons en wel zodanig dat ze spontaan uit de grond schieten.
Zes Gayfarmers waren op zaterdag al gekomen, voor een extra gezellig weekend.
De eerste indruk van het huis (roodkapje-achtig) en tuin was overweldigend.
En die tuin bevat niet alleen maar Rhodondendrons, maar ook bijvoorbeeld een zakdoekjesboom en mooi geschoren Taxusstruiken.
's Avonds zijn we gaan eten in een restaurant dat aan een meertje ligt een dorp verderop.
De overnachting was ook "ganz besonder" Het pension had een oude Schweinestal omgetoverd tot luxueuze slaapvertrekken met uitstekend sanitair.
Het ontbijt was in een mooie serre, met uitzicht op de fraaie tuin. Het was weer een genoegen om met de andere Duitse gasten aan de ontbijttafel te praten over de Gayfarmerclub.
Op zondag kwamen nog ongeveer 11 Gayfarmers. We kregen Imbiss: een lichte broodmaaltijd. Daarna volgende een interessante rondleiding met uitleg over de bijzondere planten. De regio Ammerland worden Rhodondendrons geëxporteerd naar tuinen in buitenland. Dr. E.P. is Gartendesigner en Gartenhistoriker. In de bloeitijd geeft hij rondleiding op zijn landgoed. Eén van de stichters van het park heeft het park genoemd naar zijn zoon Maximilian.
Na de rondleiding volgde een Thee mit kuchen.
Een appelkruimeltaart van ¼ vierkante meter werd binnengebracht en ieder kreeg een stuk van zeker een vierkante decimeter.
De thee was Ostfrisisch: heel sterk met een kandijsuiker en ongeklopte room, geschonken uit prachtige antieke kannen.
Met de thee werd verteld, dat Peter en Wim voorgedragen zijn voor de Jos Brink prijs, maar hebben die niet gewonnen. Toch was de bijeenkomst op 17 mei zinvol, vanwege contacten die gelegd konden worden.
Het avondeten werd genoten in het restaurant aan de het water in Dreibergen. Iedereen vond het om het maar op zijn Duits te zeggen: Ganz toll
Ton M.
Terug naar overzicht
Hengsten op de Veluwe
Onze gastheer wordt gebeld door boeren, die een merrie willen laten dekken met een speciaal hengstensperma.
Hij haalt dat op bij de hengstenhouderij in Lunteren en gaat daarmee naar de boer die erom vraagt.
En bij deze hengstenhouderij annex manege waren we te gast.
Wat moeten we ons hierbij voorstellen? Ongeveer 40 nieuwsgierige paardekoppen keken ons aan, vanuit een keurige schuur, de koppen naar buiten gericht op het landschap.
Deze 40 "jongens" moeten iedere dag sperma leveren, op een soort kunstmerrie. Een echte merrie staat vaak in een getraliede ruimte. Door haar aanwezigheid wordt de hengst opgewonden. Een koker waarin een binnenvoering zit met warm water, handwarm, zorgt voor een aangename omgeving voor zijn toch niet geringe penis. En voila, het kostbare zaad is er. Kostbaar is het vooral als het van voortreffelijke paarden komt. Voortreffelijk, wat betreft lichaamsbouw, karakter, etc. We moeten dan denken aan honderden euro's.
De hengsten, die mogen produceren zijn nog veel duurder. Niet iedere hengst komt in aanmerking als spermaproducent voor een hengstenhouderij. Daar is een keuring voor, die ook al weer veel geld kost. En lang niet alle aangeboden hengsten halen de keuring.
Het hele bedrijf ziet er tip-top uit. Behalve de hengstenhouderij is er ook nog een grote manege aanwezig. Vrijwel alleen maar meisjes waren aan het paardrijden en oefenen voor een of andere wedstrijd. We zagen zelfs een handstand op een paard!
Buiten de schuren stond een grote overdekte tredmolen om de hengsten wat beweging te geven. In het midden daarvan was een ronde zandbak, waar de rodeo cowboy voor zijn beroep de onbereden paarden mocht temmen.
Om 5 uur was het tijd voor de borrel en Gayfarmer wetenswaardigheden werden verteld door het bestuur. Gayfarmer telt nu 77 leden! De 21 behaalde resultaten van 2008, werden benoemd.
Tot hun beider verbazing hoorden Peter en Wim dat de leden hen voorgedragen hadden voor de Jos Brink prijs. Als dat zou lukken!
Het buffet daarna was uit de kunst. Alleen daarvoor zou je al naar Lunteren reizen. Ja, en laten we niet de explicateur van de hengstenhouderij vergeten. Een sympathieke jongeman, op die iedere vraag een antwoord wist.
Een geslaagde middag en avond.
Terug naar overzicht
Kaatsen tussen de koeien
Romke en Henk zijn al jaaarenlang lid van Gayfarmer. Het is een openbaring zo
groots als de boerderij is en zo weids als de omgeving daar is.
Een prachtig hek en een aantal grote agaves sieren de korte oprijlaan. Binnen koffie
met Friese oranjekoek, maar dan wel met slagroom.
Er waren veel mensen, en met name veel introducés. Naar de koeien. Het zijn er ca 130. Er wordt gestreefd naar
efficiency en werkplezier, dierenwelzijn, diergezondheid en hygiëne. Daar kun
je mee voor de dag komen, zelfs bij de partij voor de dieren.
Na de koeien kwam de hobby van Henk aan de beurt: sportwagens. In een schuur stonden drie blitse
sportwagens, waar diverse gayfarmers zich in wurmden en zich lieten fotograferen.
Imponeergedrag is heel normaal voor een man.
Toen was het inmiddels al half vier en tijd voor een hapje en een drankje
.
Daarna begon het tweede deel van de middag: spel.
Een kaats-clinic, logisch in Friesland. Met de vlakke hand of met de kaatshandschoen.
Het werd allemaal duidelijk uitgelegd door de kaats-instructeur, maar het uitproberen
in de praktijk viel nog niet mee. Wat zijn die Friezen knap dat ze die spelregels snappen.
Een volgend onderwerp was vogelkennis testen bij de leden. Romke en Henk
krijgen al jarenlang een vogelbeschermings-heer op bezoek. Friesland is een weideland
en de weidevogels leggen de nesten gewoon ergens in de wei. En die moet je met
vlaggetjes afschermen, anders rijdt de boer eroverheen. Nuttig werk.
Ca 10 weidevogels, uitgefiguurzaagd en beschilderd stonden in de stro-balen met hun bijbehorende
eieren. En wij moesten raden aan de hand van een lijst met namen, wie wie was.
Maar dat was niet de enige opgave. Er volgde nog een quiz met allerlei koe-kenmerken.
Die was heel moeilijk en alleen maar te volgen en te halen door enkele koe-ologen onder ons.
Na al die mentale uitdagingen volgde het ruige werk: hooivorkdarten!
Een groot plastic vel met rode stip en cirkels werd op een stro-baal geprikt.
Van een viertal meters werd een hooivork daarin gegooid, en die moest er wel in
blijven steken. Niet gemakkelijk. Het is spannend, vooral omdat niet iedereen
goed gooit. Het ging goed, maar Gayfarmer was voorbereid met een begrafenisondernemer
en 2 muzikanten in de groep.
Er volgde enige algemene Gayfarmer mededelingen. En daarna een groots koud en warm buffet, verzorgd door een gasterij uit de buurt.
Dat kon samengevat worden in twee worden: uitgebreid en heerlijk.
Bedankt Romke en Henk. Het was een fantastische middag en avond.
Ton.
Tussen de komkommers
Op 4 mei waren 28 Gayfamers te gast bij Toon en Dennis . Toon is ondernemer pur sang. Toon is 22 jaar geleden begonnen met een kleine kas achter het huis van zijn ouders, met zomers komkommer en 's winters sla. Heden te dagen is zijn bedrijf uitgegroeid tot een productie-, loon,- en transportbedrijf waar zo'n 60 mensen werkzaam zijn. Toon heeft twee glastuinbedrijven met komkommers, heeft een tuinbouwloonbedrijf voor het uitvoeren van werk bij derden én heeft een eigen transportbedrijf met geconditioneerd vervoer voor planten en bloemen.
De ontvangst om 12h30 op het transportbedrijf is indrukwekkend met zo'n 17 vrachtwagens op een rij, waar er binnenkort nog 2 bij komen.
We worden gastvrij ontvangen met koffie en vlaai; zeer welkom na een tocht van 2 uur in de auto!
Er zijn twee nieuwe leden; Henk en Henk die welkom worden geheten.
De dag wordt kort besproken; eerst een presentatie en rondleiding langs de verschillende bedrijven door Toon. Daarna een korte vergadering, met aansluitend een 'groots' buffet. De presentatie en de bezoeken aan de twee komkommer bedrijven maken een aantal dingen duidelijk:
- het is vandaag prachtig weer!
- Glastuinbouwer zijn is rekenmeester zijn
- Glastuinbouw moet, om te renderen, high tech, innovatief, energiezuinig of opbrengend! en gerationaliseerd zijn
- Naast regeren is ook ondernemen vooruit kijken
- Rekenmeester zijn betekend ook weten waar de subsidies te halen zijn, voor welke deadline én de juiste administratie voeren.
- Ambtenarij is een noodzakelijk kwaad.
Heel knap van de Noord Hollandse Dennis, die twee jaar geleden uit liefde verhuisde en nu perfect is geïntegreerd is de Sommerense samenleving!
Bij terugkomst rond ½ 5 wachtte er frisse dranken op ons. Terwijl de vergadering liep, pruttelde het buffet warm.
We heetten Heleen en Dennis welkom in het bestuur. Heleen als algemeen bestuurslid. Dit als erkenning voor het werk wat ze al deed namens het bestuur, Dennis als nieuwe secretaris als opvolgers van Peter Wester.
Peter werd bedankt voor zijn werk voor Gayfamer, was niet aanwezig, maar krijgt twee mooie gouden klompjes op een bordje.
De benoemingen worden met een applaus bekrachtigd.
Er volgen nog wat mededelingen en dan word "kom uit de kast" besproken.
Een eclatant succes qua publiciteit met zo'n 15 bezoekers op de verschillende adressen in het land. Alle deelnemende Gayfamers worden bedankt met een gouden klompje!
Toon licht zijn middag van "kom uit de kast" toe: Er waren mannen op bezoek gekomen die nog in een huwelijk zaten en , begrijpelijk, daar zeer mee worstelde. Ook kwamen er mannen een dag later langs om er zeker van te zijn dat ze geen bekende zouden tegenkomen aan de koffietafel. De drempel van de COC afdeling in de buurt voor een gesprek, was blijkbaar te hoog. Heel knap dat Gayfamer met de deelnemende boeren deze laagdrempeligheid heeft bereikt. Elk persoon wat de moed heeft gehad te praten over zijn gevoelens is er één.
Het heerlijke buffet wat volgde was Brabants overvloedig.
Om 19h55 stonden we met Jasper Korenvaar stil bij de dodenherdenking. Om 20h00 hielden we 2 minuten stilte in acht.
Toon en Dennis hartelijk dank voor de mooie, interessante en smakelijke dag op jullie indrukwekkende bedrijf!
Terug naar overzicht
Hüttenwochenende in de Chiemgauer Alp
Op vrijdag 13 april zijn 5 leden van Gayfamer naar zuid Duitsland vertrokken.
's Ochtends vroeg vertrokken om 6h10, 's middags rond half 4 aangekomen per auto
in Grainbach, 85 km onder München. Een kwam die middag later met de trein, omdat
hij nog 'sochtens les moest geven in Utrecht. In Grainbach zaten de Duitse mannen
in de tuin van een hotel bier te drinken.Voorgesteld en kennis gemaakt. Een beperkt
aantal leden kende wij nog van de bijeenkomst in Munster april 2006. Het merendeel
waren Beierische manner die niet helder Duits spraken. Ralf, Michael (oud voorzitter
en penningmeester), Martin (voorzitter) én een aantal gayfarmerleden uit midden
Duitsland spraken wél keurig Duits.
Anderhalf uur later vertrokken naar een parkeerplaats. Vandaar per voet verder gegaan. Alle bagage inclusief eten en drinken moest worden gedragen.
Na een wandeling van 3 kwartier aangekomen in een vallei met daarin de berghut "Triesdorferhutte". De hut stond prachtig in een weide, waar een beek stroomde, met glooiende hellingen met dennenbomen en daar weer achter besneeuwde hellingen en een prachtige blauwe lucht. Het weer was weergaloos.
Er was bier en rode en witte wijn. De wijn was van één van de leden en smaakte sehr gut. Vrij snel hadden we ons geinstalleerd . De keuken draaide op volle toeren
's Avonds aten we een broodmaaltijd en zijn snel gaan pitten. De sterren aan de hemel waren niet te tellen zovéél.......
Bij het douchen die ochtend ontstonden er lange wachtrijen omdat de Duitsers preuts de deur op slot draaide als ze de badkamer in gingen er was maar 1 douche voor 32 man. Ze gingen gekleed in de douche en kwamen er gekleed weer uit. Duurde lang dus.
Zaterdagochtend ontbeten met oa meegebrachte Nederlandse Kaas. rond half 11 vertrokken voor een "kleine wandeltocht, uitgebreid lunchen, en weer terug". Heerlijk toch. Helaas het pakte totaal anders uit......
We zouden de Hochries beklimmen 1600 meter waar bovenop een restaurant was. Het werd géén kleine wandeltocht. De heenreis was echter prachtig.900 meter klimmen. Wilde krokussen, lobelia,waterdotters, speenkruid wonderschoon. We liepen door sneeuw, over beekjes met een heldere lucht, bergpassages met prachtige verre uitzichten over Oostenrijk. Het Mormeldier werd gezien, een soort grote eekhoorn. De voorzitter Martin, had de vorige avond sehr diep in het glaasje gekeken en moest met lieve woordjes omhoog gepraat worden. Uiteindelijk rond 14h00 boven gekomen en goed gegeten en gedronken.
Tussen de middag werd er veel gedronken, meer dan wij voor mogelijk hielden. Gayfarmers
NL durfde slecht de Rätler, het sneeuwwitje aan. Die waden (kuiten) deden zeer.
Maar de voldoening was groot.
's Middags splitste de groep zich onbedoeld in tweeen. De Nederlanders zaten in een groep waar uiteindelijk niemand wist hoe we moesten lopen.....We hadden ook geen kaart en gingen van de kennis van de Duitsers uit die meeliepen. We namen dan ook de verkeerde afslag en kwamen na 2 uur aan in het verkeerde dal. Daar sta je dan behoorlijk moe rond half 5 in de middag wetend dat je wéér een bergkam over moet. Het vroeg het uiterste van ons. We baalden dat de organisatie dit niet beter had geregeld. We moesten die berg weer over, de dag liep ten einde en je kon niet terug.
We moesten ons "bedulden" geduld hebben, en het verstand op nul zetten. Uitgeput
kwamen we aan in de berghut. Het bleek half 7...... Een van ons stopte de sleutel
van de badkamer in zijn zak waardoor de badkamer niet meer op slot kon. De file
voor de badkamer werd snel minder. Alleen moesten de mannen nu wel naakt naast
elkaar staan, maar we hoorden daarover geen klachten....
's Avonds zuurkool met veel worst. Na de maaltijd bedankte Sander de Duitse Gayfamers. De voorzitter Martin kreeg van ons, Gayfamer Nederland, een muismat met een foto van de stier Beetster Heiss (genoemd naar de voorzitter Martin Heiss). De hopelijk succesvolle roodbonte stier van Albert Stoker. Martin had namelijk met zijn bezoek in augustus 2006 de meest vragen goed beantwoord van de quiz over het bedrijf van Albert. De prijs bestond uit eeuwige roem door zijn eerst volgende stier naar Martin Heiss de winnaar van de quiz, te noemen. Dit werd Beetster Heiss. Beetster slaat op de plaats Nij beets waar Albert woont.
Die avond Homonopoli gespeeld; 3 ronden opgesloten in de SM kelder of (financieel) uitgekleed worden in de cockring als je er op kwam....
Het bleef redelijk netjes die nacht.
Zondagochtend hebben we met z'n allen weer buiten ontbeten en mochten daarna direct vertrekken. De Beierische jongens bleven om de berghut op te ruimen.
We bedankten de Duitsers en reden rond half 11 weg van de parkeerplaats in de buurt van Grainbach. 5 mannen met 5 rijbewijzen. Dat gaat als een tierelier. Net zoals de heenreis. Met pijn in de pom pom (de billen) van het lange zitten aangekomen in Loosdrecht rond 21h00 uur.
Grussdich
Terug naar overzicht
Asperges en tomaten in Grubbenvorst
Gayfarmerleden bezochten op zondag 22 april Patric en Remon, die een tomatenkwekerij
hebben in de hoofdstad van aspergeland: Grubbenvorst.
Er was een lichte blokkade op de heenweg, veroorzaakt door een lokale wielertocht, maar door doortastend optreden van Wim en Peter ging alles toch weer goed.
Het eerste doelwit was de camping California. Een ontmoetingspunt voor aspergeliefhebbers.
Koffie met asperge-quiche. Je zou wensen dat je die overal en altijd zou kunnen krijgen.
Deze campingboerderij heeft een gezellige ouderwetse tierelantijnencafé.
Met twee gidsen gingen we op pad.
Je zag het overal: ruggen zand afgedekt met wit plastic, anders groeien ze te hard.
Daaronder de aspergestengels. Af en toesteekt er een kopje bovenuit. Het zand wordt er naar beneden vanaf geschraapt en, voila daar is de aspergesteel. Iedere dag wordt er geoogst.
Het is de zanderige bodem die erg geschikt is voor asperges. Als er klei bijzit groeien ze krom (en schil die maar eens!).
Na een lange wandeling met links en rechts aspergevelden, kwamen we aan bij het aspergemonument. Het was kunt, dus het leek nauwelijks op asperges. Er is veel te doen geweest over dat monument. Het staat namelijk tegenover een nonnenklooster en zoals bekend wordt de asperge vaak vergeleken met ene phallus. Als zo'n kunstwerk van 3 groene stengels van drie meter hoog voor je staat, dan moet als non wel wat weg slikken. Er zat een non in een rolstel zo'n 50 meter van het monument te bidden voor de bezoekers, uiteraard met de rug naar het monument toe.
En toe volgde weer een hele lange wandeling in de brandende zon. Dat werd beloond op camping California met heerlijke aspergehapjes.
Voor het tweede deel van de middag gingen we naar de tomatenkwekerij van Patrick.
Een gigantische schuur met daarachter kilometerslang lijkende kassen.
De tomatenplanten groeien aan lange touwen, wel 4 meter hoog. Hun voeding komt
uit een klein blokje steenwol, waar vloeibare voeding in gaat. Het is frappant
hoe exact dat allemaal groeit en hoe keurig die tomaten eruit zien. Ze kunnen
alles regelen: een trosje van vijf, een tros van zes. U zegt het maar.
Het verdere verloop: kratjes, kratjes en nog eens kratjes, en dan naar de veiling.
Tijdens de vergadering van Gayfarmer stelde onze voorzitter met zijn weloverwogen woordkeus Ger Koopmans voor: CDA kamerlid.
Minister Gerda Verburg als erelid, dat gaat zo maar niet, maar na een heerlijk geestige toespraak werd voorgesteld om Ger Koopmans het ere-lidmaatschap aan te bieden. Wij waren verheugd dat hij dat gaarne aannam.
En toen het laatste deel van de middag: de barbecue. Gemarineerd vlees, worstjes, kip en allerlei soorten salades. Het kon niet op, ja er bleef over.
De zeer bekende storm van begin dit jaar is nachtmerrie geweest voor Patrick en Remon, met veel gebroken glas en schade.
Nu ziet alles er weer prima uit en dat gaat allemaal niet zomaar. We mogen trots zijn op wat deze twee Gayfarmerleden van de grond getild hebben.
En voor die interessante leuke mooie middag en avond, Patrick en Remon….BEDANKT,
Ton Morselt
Terug naar overzicht
Gayfarmer te paard
14-1-2007 op bezoek bij de manege van Hans van Hooft
In de plaats Mierlo, een luxueus villadorp vlakbij Helmond, ligt de manege van Hans.
Verwelkomd met koffie en Brabantse hartelijkheid druppelden 26 Homar, pardon Gayfarmer leden de manege binnen. Er waren ook twee leden van de Duitse Gayfarmerclub aanwezig. Het is dus duidelijk waar de Europese eenwording gestalte krijgt. Sander Roes, onze bekwame, geliefde voorzitter opende de vergadering met een aantal verrassingen. Allereerst een roze vierkante chipolatataart, met daarop onze bekende logo's.
Dit ter viering van de omzetting van Homar naar Gayfarmer. En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg een ieder een persoonlijke verrassing, een sleutelhanger met een roze klompje. Dat hing als snel in de knoopsgaten of ergens anders. Het geeft toch een eenheidsgevoel als eenieder dat op heeft met de bijeenkomsten.
Er was € 2000 in kas en dat is natuurlijk ook een positief bericht.
En toen begon de eerste happening van de middag. De paarden-kür van de jonge amazones van de manege De nieuwe ark.
Op opzwepende muziek reden 15 jonge meisjes op hun paarden in cirkels en in rijen door en langs elkaar heen. Het was een feeëriek gezicht. Een genot om naar te kijken.
Ankie van Grunsven is echt saai in vergelijking met zo'n groepsgebeuren. De Holiday on Horse show, zou ik het willen noemen. Een staande ovatie lieten we horen.
Daarna volgde een wat precairder onderwerp. Gayfarmerleden op het paard.
Er waren een paar specialisten tussen en die waren verder ook niet meer van het paard af te krijgen. Het gros kwam nog wel op het paard en reed redelijk onder begeleiding. En enkele moeilijke gevallen kwamen zelfs met een krukje niet op het laagste paard. Maar ja, er zijn Gayfarmerleden van alle leeftijden.
Een wandeltocht langs het kanaal zorgde voor de bekende frisse neus.
Het Gayfarmer recept eindigt altijd met borrelen en eten.
Het eten verdient echt een beschrijving. Hele kalkoenen kwamen gebraden binnen met een sappige en heerlijk gekruide smaak.
Verder een groentesoep, die stijf stond van de vers gedraaide balletjes. Het was echt niet vissen, maar altijd raak en een smaak zoals een groentesoep moet zijn. Een keur aan vleeswaren en broodjes, vla, yoghurt, kortom een compleet en stevig buffet. Bier, wijn, fris, a la volonté.
Hans, gastheer, je naam is gevestigd bij Gayfarmer.nl, bedankt.
Ton.
Terug naar overzicht
Boer zoekt prins, Jeroen bij Vara Laat
24-11-2004, tekst van RozeRijk.nl
Gisteravond was het de beurt aan Jeroen. Werkzaam als boer, 23 lentes jong en... homo. Hij kwam als tiener uit de kast nadat hij ladderzat thuis kwam en 'het' er uit flapte, en nu vindt hij het tijd worden voor een echte vriend aan zijn zijde. VARA Laat gaf hem, in een item dat fungeert als tegenhanger van het KRO-programma 'Boer zoekt vrouw', de kans om een oproep te doen voor een leuke jongen. En zo geschiedde.
Jeroen zoekt vooral een vriend die hem in toom kan houden, zo vertelde hij in VARA Laat: "Ik ben nog wel eens geneigd om de zaak op de eerste plaats te zetten en ik zoek een sterk iemand die dat tegen kan houden."
Waarom
“Pas als je echt kan doen wat je voelt: dán begint de echte pubertijd pas. Het is moeilijk als je 19 jaar bent en je komt erachter dat je helemaal niet geïnteresseerd bent in vrouwen”, legt boer Jeroen aan RozeRijk.nl uit.
De 23-jarige gezonde Nederlandse jongen komt uit het zuiden des lands en is niet van plan alleen door het leven te gaan. Toch is hij momenteel vriendloos; en daar mag dus best iets aan veranderen.
Niet vanzelfsprekend
“Een boer moet veel werken. Je privé-leven staat dan vaak aan de zijlijn”, aldus Jeroen. Maar het draait niet alleen om hem. “Het is belangrijk dat homoseksualiteit in de agrarische sector in de aandacht komt. Op dit terrein liggen we echt nog tien jaar achter. Maar natuurlijk hoop ik ook dat hier iets leuks uit komt”. De reacties die hij tot nu toe krijgt spreken waardering uit: het wordt tijd dat ‘homoseksualiteit onder boeren’ meer aandacht krijgt.
Naar aanleiding van de reacties bekijkt VARA Laat hoe het verder gaat met boer Jeroen. Hijzelf kan zich er maar moeilijk een beeld bij vormen: “Ik weet het echt niet. Ik kan er niets over zeggen. Ik weet ook niet of er veel mensen zullen kijken. Ik kom een beetje aan het einde van het programma. Maar wie niet waagt, wie niet wint”.
Het begin
Het begon allemaal donderdagavond 18 november. Yvon Jaspers (presentatrice Boer zoekt vrouw) en leden van Gayfarmer, een club voor homo's en lesbiennes in de agrarische sector, waren te gast bij het programma VARA laat. Yvon Jaspers vertelde over haar nieuwe programma en mensen van Gayfarmer vertelden over de problemen die homoboeren ondervinden in hun zoektocht naar de Prins op de witte tractor.
Yvon Jaspers vroeg aan boer Jeroen waarom hij zich niet had ingeschreven. Boer Jeroen: “Er stond ‘boer zoekt vrouw’…”. En toen ging er bij verschillende mensen een lichtje branden.
Boer zoekt man
“Na het programma, kwamen Claudia de Breij (presentatrice VARA laat), Yvon Jaspers en nog wat mensen naar ons toe. Ze wilden een zoektocht ‘boer zoekt man’ uitzenden als onderdeel van het programma VARA laat.”, licht Wim Steman van de stichting Gayfarmer toe. En zo geschiedde, met dinsdagavond dus de allereerste aflevering. De aflevering is hiernaast te bekijken.
Boer Jeroen realiseert zich goed wat de toezegging van de oproep kan betekenen. Het kost hem namelijk niet veel, maar héél veel tijd om mee te werken aan de uitzending. “Het is belangrijk dat mijn ouders hierachter staan. En dat doen ze. Maar als je een agrarisch bedrijf hebt kun je niet zomaar weg. Ik kan in anderhalf uur verliezen wat ik in een maand heb opgebouwd.” De bovengenoemde reacties en zijn instelling ‘Je moet alle in het leven een keer geprobeerd hebben’ geven hem echter genoeg redenen om mee te doen.
Nu maar hopen dat het hem iets op zal leveren. Volgende week zal VARA Laat Jeroen weer in de uitzending halen, om te kijken wie er zoal gereageerd heeft op de oproep.
Terug naar overzicht
Op bezoek bij de decoratiegroenkwekerij Andromeda van Wim en Peter te Loosdrecht.
Gayfarmer 17-2-2002, door Ton.
Roze en witte ballonnetjes wezen ons de weg naar het bedrijf van Wim en Peter.
Na een paar bochten stonden de Gayfarmer-leden in de zon, je op te wachten.
De eerste activiteit: koffie met cake, koek in een of andere werkruimte.
Plotseling werd een stuk muur electronisch omhooggerold. Er kwam een prachtig panorama in volle zon te voorschijn met de villa van beide heren in direct aanzicht.
Een gezellig terras was zo georganiseerd en een enorme kist was een sprekersstoel die ijverig gebruikt werd.
Na een inleidend gesprek door Peter, waarin het verhaal van de geboorte van het bedrijf alsmede hun love-story, uit de doeken gedaan werd, kwamen nog enkele praktische mededelingen. Vooral de oproep tot het opsturen van een foto in korte broek voor het Gayfarmer-boek, wekte enige beroering en waarschijnlijk verlangen.
Inmiddels waren de uitgenodigde leden van de Gay-Gardenclub gearriveerd. Nog meer groene vingers.
Ook de voorzitter van de Gay-Gardenclub ging op de kist. Er werd nog geinformeerd of hij een trap wilde, maar hij kwam er zowel op.
De Gay-Gardenclub is erg groot, ongeveer 160 leden en had volgens de voorzitter een hoog "geranium-gehalte".
De leden van Gayfarmer leken hem jonger. Zoals dat de trend is nu, sprak hij al over een fusie, maar Gayfarmer trok daar niet zo hard aan.
Het werd tijd voor een echte excursie, zoals dat heet; genoeg geluld. Het bedrijf is niet zo groot dat het tot de horizon reikt, maar toch heel groot. Je herkende toch wel allerlei takjes groen, die bij de bloemboeketten gestoken worden. En ook de onderdelen van de kerststukjes waren rijkelijk voorradig.
Peter en Wim zijn, en dat is een heel eigentijds fenomeen, ook nog zorgboeren. Dat zijn boeren die een aantal verstandelijk gehandicapten in dienst nemen en daar wat voor moeten betalen. Maar je hebt er ook extra werk aan, want tellen is voor een aantal van deze mensen al moeilijk. De bloemist wil bosjes van 10 takjes hebben, en geen 8. Wim en Peter zorgen ervoor dat dat goed loopt.
Tijdens de excursie daalde er een roze parachute naar beneden in een belendend perceel. Dat hebben ze georganiseerd werd er gefluisterd.
En toen was het tijd voor: Heineken, Amstel enz. er stond een hoeveelheid bier in weer een andere werkruimte, zo veel, dat het niet op gekomen is. Gayfarmer is een nette club.
Het eten was echt kwaliteit. Erwtensoep, je zag de erwten nog zitten. Zuurkool en hutspot met hachee en uiteraard worst.
Het toetje dat mocht je wel een grand-dessert noemen. Chipolata, yoghurt-pudding en ook nog een roze pudding, die er heerlijk ingleed.
Van de spuitbus, die slagroom spoot en toch ook lichtelijk erotische beelden opriep, werd ijverig gebruik gemaakt.
En dan hun hondje. Die was de hele middag bescheiden, edoch wel aanwezig.
Een schatje zogezegd, die alles meegemaakt heeft, van cake tot chipolatapudding.
Het was een heerlijke middag en avond. Stralende zon, "lekker" fris, prachtige groen- en vergezichten. Wein, Mann en dat zingen doen we de volgende keer wel.
Terug naar overzicht
De pink tussen de groene vingers
Stel het je even voor: je wordt
geboren in de schoot van een hardwerkend, harmonieus gezin. Je vader bestiert
met hart en ziel een agrarisch bedrijf, je moeder ondersteunt hem daarin waar
mogelijk en staat op haar beurt aan het hoofd van een druk, energievretend huishouden.
Ook jij draagt, net als je broers en zussen, je steentje bij. Waarom? Om daarom.
Omdat dat generatie op generatie al zo gaat. Niet alleen in dit gezin, maar
in het hele dorp, dat een hechte gemeenschap vormt en een een schat aan tradities
als belangrijk houvast in ere houdt. En dan merk jij, zoon van dat gezin, dat
je anders bent. Op je elfde, twaalfde weet je het zeker: je bent homo. En dus:
niet vanzelfsprekend een schakel in deze - zich nauwelijks vernieuwende - sociale
structuur. Wat doe je? Op de vlucht slaan, de grote stad in? Kan. Maar je houdt
van je familie en het agrarische bestaan. Van het buitenleven, van alles waarmee
je zo vertrouwd bent geraakt in je jeugd.
'Afbreukrisico' noemt Wim Steman het. De angst
van boeren en buitenlui om uit de kast te komen, met het risico dat ze in de
buurt niet meer zullen worden geaccepteerd. Dat ze hun familie en vrienden kwijt
zullen raken als die weten dat ze 'zo' zijn. Dat het contact met de buren spaak
zal lopen, terwijl je het dan hebt over een relatie met een sociale, maar ook
een belangrijke zakelijke functie; er wordt immers 'over de schutting' een
schat aan kennis en materieel uitgewisseld. "Het zit 'm in de angst",
weet Wim, "en die kan natuurlijk bewaarheid worden. Maar dat hoeft helemaal
niet. Sommige jongens zijn zelfs bang dat bijvoorbeeld een melkcoöperatie niet
meer zal afnemen als 'het' bekend wordt. Dat is natuurlijk onzin. Maar daar
gaat het niet om. Belangrijk voor zulke mannen is, dat ze erover kunnen praten.
Dat ze weten dat ze niet alleen staan. Dat ze mensen ontmoeten die een voorbeeld
kunnen zijn, omdat ze hun agrarische leven op een positieve manier vorm hebben
weten te geven, zonder hun homoseksualiteit te ontkennen."
Gayfarmer
Wim Steman is al geruime tijd actief lid van Gayfarmer.
Hoewel zijn wieg niet in een boerendorp stond, weet hij inmiddels dondersgoed
wat de zin is van een organisatie die de belangen behartigt van homoboeren en
-buitenlui. Niet op de laatste plaats door zijn levenspartner Peter van de Rijdt,
die wél stamt uit een agrarisch gezin. Met Peter, die hij elf jaar terug via
een advertentie in de Gay Krant ontmoette, runt hij momenteel in Loosdrecht
een kwekerij in snijgroen ('het groen in boeketten en kerststukjes, weet
je wel').
Bij de oprichting van Gayfarmer, inmiddels
zo'n tien jaar geleden, waren Wim en Peter niet betrokken. Maar de geschiedenis
kennen ze wel. Het initiatief is in Brabant onstaan, weet Wim, die inmiddels
zo'n zes jaar meedraait. Onder boeren die elkaar kenden. Voornamelijk via mond-tot-mondreclame
kwam er een ledenaanwas. De groep, die inmiddels een landelijk karakter kent,
is momenteel in kwantiteit vrij stabiel. Dertig man zijn actief lid, waarvan
er steeds zo'n vijftien op bijeenkomsten komen.
Ontmoeten
Gayfarmerleden ontmoeten elkaar doorgaans
drie tot vier keer per jaar. "De club kent twee soorten van bijeenkomsten”,
meldt Wim. “Eén: puur voor de gezelligheid. Gaan we met z'n allen naar de Efteling
ofzo. En daarna eten we nog wat samen. De andere keren gaan we bij één van de
leden op bezoek. Daar drinken we koffie en bekijken we het bedrijf. Daarna bezoeken
we eventueel nog een bedrijf of gaan we ergens dineren. Meestal zitten we
ook even rond de tafel voor een vergaderingetje. Kijk, de belangstelling
voor een van onze gemeenschappelijke noemers, de sector, is in wezen formeel.
De diversiteit is wat dat betreft binnen Gayfarmer immers zo groot, dat je er bedrijfsmatig
weinig aan hebt bij je collega 'binnen te kijken'. Een snijgroenkweker doet
weinig ter zake doende kennis op bij een glastuinbouwer, een akkerbouwer heeft
niet zo veel aan het zien van de gang van zaken bij een melkveehouder. Het
gaat dus uiteindelijk om het sociale aspect."
Op de meest recente Gayfarmer-vergadering
is gesproken over twee duidelijke doelstellingen. Wim, die zich profileert
als zeer welbespraakt woordvoerder: "We willen agrariërs begeleiden naar
of in hun coming-out. Het is nu eenmaal zo, dat de problematiek van het uit
de kast stappen in deze sector bovengemiddeld groot is. Je bent homo op het
platteland en hebt te maken met een strikt samenlevingsverband. Met een relatief
sterke religieuze moraal. Je gaat vaak niet, zoals niet-agrarische jongeren
dat doen, studeren in de stad en daar op kamers. De sociale controle is dus
enorm. Van familie. Buren. Het dorp. Gayfarmer kent leden die pas op hun vijftigste
uit de kast zijn gekomen. Veel leden zijn vaak maar half uit de kast. American
style, weetjewel: oké, je mag het zijn, maar je moet er beslist over zwijgen.
Die mannen zouden zo'n interview met de Gay Krant absoluut niet aandurven. Maar
ze hebben zich wel bij Gayfarmer aangesloten. En dat kan pleit al voor ze. Want
in het kader van een organisatie van gelijkgezinden zal een volgende stap gemakkelijker
zijn. De veiligheid om problemen te bespreken is aanwezig. Hoe je aan een vriendje
komt, bijvoorbeeld. Of hoe je als single toch een heel leuk leven kunt hebben.”
Kapiteins
Niet op de laatste plaats kent
de organisatie Gayfarmer - en dat is doelstelling twee - een voorbeeldfunctie. Hoe
kun je als homo(-stel) in een agrarische structuur je leven inrichten? "Het
plattelandsbestaan kent doorgaans slechts de strikt traditionele man/vrouw-verhouding
als beproefd model. De man leidt het bedrijf, de vrouw het huishouden. Wederzijds
is er een - ondergeschikte - ondersteunende functie. Hoewel je boerenmeiden
tegenwoordig vaak hoort roepen dat ze hun eigen broek op willen houden en weigeren
zich te voegen naar de standaard, gaan ze nagenoeg allemaal over stag. Zodra
er kinderen komen. Uiteindelijk verandert er dus niks. Maar wat doe je nu als
je alleen die rolverdeling kent en met twee kerels bent? Of alleen? In de praktijk
zie je, dat verschillende modellen kunnen worden toegepast. Bijvoorbeeld: de
een runt het bedrijf, de ander heeft een baan buitengaats maar helpt hier en
daar wat mee. Dat is een van de gemakkelijkste oplossingen. Binnen Gayfarmer zijn
er allerlei soorten te vinden. Wij, Peter en ik, proberen het twee-kapiteins-op-één-schip-model.
Dat is bepaald niet altijd even eenvoudig. Het is vaak al niet zo simpel om
het eens te worden over zaken in de privésfeer. Kun je nagaan wat het betekent
om ook zakelijk nog tot een consensus te komen. Daar is veel respect voor nodig,
voor elkaar. Het is niet zo moeilijk om gelijk te krijgen, maar de ander gelijk
géven vaak wel. Terwijl juist ook dat een broodnodige vaardigheid is om het
samen te kunnen redden.”
Boerenkast
De relatief conservatieve omgeving waarin ze leven heeft
nog nooit negatief gereageerd op de levensstijl van Wim en Peter. Sterker nog,
toen ze in 1994 hun partnerschap feestelijk lieten registreren, kwamen de buren
gezellig meefeesten. Ook de pastoor, die indertijd op Peters verzoek diens ouders
had bijgestaan in het verwerken van de (late!) coming-out van hun zoon, was
erbij. “Niet om het huwelijk in te zegenen”, lacht Peter, “maar om het met ons
te vieren.” En laat dat een mooi voorbeeld en een hart onder de riem zijn van
alle heren die nog diep in de boerenkast verscholen zitten.
Rits de Wit
Terug naar overzicht
Homoboeren kruipen langzaam uit hun schulp
Gayfarmer, gezelligheidsvereniging voor gays in de agrarische sector, is op zoek naar nieuwe leden.
Onlangs stond deze advertentie in de agrarische media. Momenteel (12 november 1996) telt Gayfarmer 35 leden in de leeftijd van 21 tot 65 jaar.
Ze bezoeken regelmatig agrarische bedrijven. Gezelligheid en kennismaken met diverse bedrijfstakken staat hierbij voorop.
Leo Vollebrecht (39) is lid van Gayfarmer sinds de oprichting 3 jaar geleden. Hij runt samen met zijn broer een gemengd bedrijf in Berkel en Rodenrijs.
Volgens Vollebregt heeft het platteland homoseksuelen weinig te bieden. Er zijn sowieso al weinig uitgaansgelegenheden,
maar bars, cafes of discotheken die speciaal gericht zijn op homo's of lesbiennes, vind je er al helemaal niet.
Nauwelijk althans. Een heel verschil met de steden. In elke behoorlijke stad is wel een homobar of een COC.
Weg met het eiland
Vollebrecht: Veel homoseksuelen op het platteland hebben het idee dat ze op een eiland leven. Door allerlei activiteiten te organiseren
en door met elkaar te praten over homoseksualiteit proberen we van dat eiland af te komen, aldus de Zuid-Hollandse boer.
Homoseksualiteit taboe
Homoseksualiteit is op het platteland nog vaak taboe. In een boerengemeenschap ligt de nadruk op trouwen, gezin
en kinderen krijgen, om de continuiteit van het bedrijf te waarborgen. Een homo-relatie past niet goed in dit plaatje.
Daardoor komen homoseksuelen op het platteland met zijn kleine dorpen en gesloten gemeenschappen vaak niet
openlijk uit voor hun andere geaardheid. Hoe denken je ouders, buren en familie erover?
In een dorp heb je daar al snel mee te maken. Er zijn maar weinig mensen met wie een homo of lesbienne zich kan
identificeren.
Bang voor negatieve reacties
In de stad is een op de tien bewoners homoseksueel, zo blijkt uit een onderzoek van de faculteit Utrecht.
Op het platteland lijkt dat aantal veel lager omdat homoseksuelen vaak "onzichtbaar "zijn.
Vollebrecht van Gayfarmer: "Ik ken veel homoseksuelen die naar de stad getrokken zijn vanwege hun homo-zijn.
Ze zijn bang voor negatieve reacties van hun omgeving."
Het was voor Gayfarmer dan ook erg moeilijk om vrijwillegers te vinden die hun telefoonnummer wilden plaatsen in de advertentie.
Achteraf blijkt de angst voor negatieve reacties op de advertentie niet terecht. Er hebben zich zelfs nieuwe leden aangemeld.
Terug naar overzicht
Copyright ©: 2007. Gayfarmer Revised: 10 februari 2007
